ورزشکاران در سطوح مختلف برای ارتقای عملکرد، استقامت، قدرت، حجم و تناسب اندام خود از مکمل های ورزشی استفاده می کنند. این مکمل ها می توانند شامل ویتامین ها، مواد معدنی، پروتئین ها، اسیدهای آمینه، کراتین، ال کارنیتین، کافئین و مواد گیاهی باشند. در این مقاله، به بررسی اثر مکمل های ورزشی بر سطح انرژی و تحمل ورزشی می پردازیم.
مکانیسم تولید انرژی در بدن:
انرژی به عنوان توانایی انجام کار، از طریق متابولیسم غذا در بدن انسان تامین می شود. سه منبع اصلی انرژی در بدن عبارتند از:
* گلوکز (قند خون): ساده ترین و سریع ترین منبع انرژی، برای فعالیت های شدید و کوتاه مدت مانند دویدن 100 متر مورد استفاده قرار می گیرد.
* چربی: منبع اصلی انرژی برای فعالیت های طولانی مدت و کم شدت مانند پیاده روی است.
* پروتئین: نقش ثانویه در تولید انرژی دارد و بیشتر برای ساخت عضلات و بافت های بدن استفاده می شود.
تولید انرژی به حضور اکسیژن وابسته است. فرآیند تولید انرژی با حضور اکسیژن را سوخت و ساز هوازی و بدون حضور اکسیژن را سوخت و ساز بی هوازی می نامند. در سوخت و ساز هوازی، گلوکز و چربی به آب و دی اکسید کربن تبدیل و انرژی تولید می شود. در مقابل، در سوخت و ساز بی هوازی، گلوکز به اسید لاکتیک (لاکتات) تبدیل و انرژی تولید می گردد. انباشت لاکتات در عضلات منجر به خستگی و کاهش عملکرد و تحمل ورزشکار می شود.
تاثیر مکمل های ورزشی بر تولید انرژی:
مکمل های ورزشی با اثر بر منابع، فعالیت یا حذف محصولات نهایی متابولیسم، می توانند سطح انرژی و تحمل ورزشی را افزایش دهند. برخی از این مکمل ها و اثراتشان بر تولید انرژی به شرح زیر است:
* کراتین: این ماده طبیعی موجود در عضلات و مغز، به صورت فسفوکراتین ذخیره می شود و در زمان نیاز به گلوکز برای تولید انرژی بی هوازی مورد استفاده قرار می گیرد. مصرف مکمل کراتین، ذخیره فسفوکراتین در عضلات را افزایش و در نتیجه انرژی بیشتری برای فعالیت های شدید و کوتاه مدت فراهم می کند. همچنین، کراتین موجب افزایش حجم و قدرت عضلات می شود.
* ال کارنیتین: این ماده طبیعی موجود در بدن، وظیفه انتقال چربی ها به میتوکندری (محل تولید انرژی در سلول) را بر عهده دارد. ال کارنیتین با افزایش استفاده از چربی به عنوان منبع انرژی، مصرف گلوکز و لاکتات را کاهش می دهد. این امر منجر به افزایش سطح انرژی هوازی، کاهش خستگی و بهبود تحمل ورزشکار می شود.
* کافئین: این محرک قوی موجود در قهوه، چای، شکلات و نوشیدنی های انرژی زا، با اثر بر سیستم عصبی مرکزی، هوشیاری را افزایش، خستگی را کاهش، تمرکز را بهبود و درد عضلانی را کم می کند. کافئین با افزایش سطح آدرنالین در خون، مصرف چربی به عنوان منبع انرژی را افزایش و مصرف گلوکز را کاهش می دهد. در نتیجه، کافئین موجب افزایش سطح انرژی، قدرت، سرعت و تحمل ورزشکار می شود.
* بتا آلانین: این اسید آمینه غیرضروری موجود در بدن، در ساخت کارنوزین نقش دارد. کارنوزین به عنوان یک بافر عمل کرده و اسیدیته عضلات را کاهش می دهد. بتا آلانین با افزایش سطح کارنوزین در عضلات، تجمع لاکتات را کاهش و تحمل عضلات را در برابر فعالیت های شدید و کوتاه مدت افزایش می دهد.
* بیوتین: این ویتامین B در تبدیل غذا به انرژی نقش دارد و به سلول ها در تبدیل گلوکز، چربی و پروتئین به ATP (مولکول انرژی سلولی) کمک می کند. بیوتین همچنین به سلامت مو، ناخن و پوست کمک می کند. * منیزیم: این عنصر معدنی در بیش از 300 واکنش بیوشیمیایی بدن نقش دارد و به تولید انرژی، عملکرد عضلات، قلب، استخوان ها، سیستم عصبی و هورمون ها کمک می کند. کمبود منیزیم می تواند منجر به خستگی، ضعف عضلانی، افسردگی و عوارض جانبی دیگر شود.
منبع :